|
Desem ki: 'hayatı nasıl yaşayacağıma
karar vermedim
sonunu düşünmeden başladığım cümleler
yarım kalıyor'
Şiirlerim 'yok'luğunda takılıp kalıyor
istediğim ne sensin ne de sesin
sadece söküp atmak
hem varlığını hem 'yok'luğunu
yüreğimden.
|
 |
|
|
|
|
Desem ki yanlış bir hayatı yaşıyorum
Sensizlik en büyük yanlışlığı günlerimin.
Desem ki yalnız bir ömre mahkumum,
Ben olmak en kötü yalınlığı bu dünyanın.
Bilsem ki ruhumu evde bırakmak mümkün
Alıp bütün yaşanmışlıklarımı giderim uzaklara
Bilsem ki uzaklar yakın değil geride bırakılanlara,
ya da unutmak diye bir şey mümkün,
'sürgün'lük dokunmaz bu kadar kanıma...
Desem ki: 'ucuz kelimeler var zihnimde,
Aşkın dönüştürse onları nağmelere'
Yazılmamış bir şiir doğar da
serpilir mi kağıttan bahçelerime.
Bilsem ki bir an durup düşünmeden
öylece,
sevmek, yaralamayacak ruhumu,
Aşkı ölümsüz kılmak için çabalamam artık.
Bilsem ki kelimelerimi sahiplenen sensin
Sıcak bir meltem ısıtır sarı sonbaharları
Yaprak yaprak uçuşur etekleri sevdamın
Desem ki: 'hayatı nasıl yaşayacağıma
karar vermedim
sonunu düşünmeden başladığım cümleler
yarım kalıyor'
Şiirlerim 'yok'luğunda takılıp kalıyor
istediğim ne sensin ne de sesin
sadece söküp atmak
hem varlığını hem 'yok'luğunu
yüreğimden.
Bilirim ki o zaman
dokunmaz bu kadar
ne 'sürgün'lük
ne 'yabancılık'
ne de 'yalınlık'
|
