sormayın çocuğum henüz küçük
onun daha parmak uçlarını öpüyorum
ağlıyor toprağı doyurmak için
bir gün onu ansızın alnından öpeceğim

hep gözlerine düşüyor gözlerim
zamanı harcamadan koyuyor gözlerinin içine
evrensel şarkımız söylenince cihanda
açıyor tomurcuk dudağı tatlı bir tebessüm

birazdan gün doğacak
ve yorgun geceden sıyrılan altın sarısı saçları
narin bir elin avucuna savrulacak
çocuğum henüz büyüyor

birazdan gün doğacak
sen doğacaksın
sen ağlayacaksın
sen güleceksin
ve sen büyüyeceksin çocuğum

büyüyemeyen çocuklar siz, yani azize
sizlerin alnından öpüyorum toprağa düşerken