Canan... 
Aşk leylde, leyl masumiyettir 
Ve her mecnun 
Bir masumiyet kurbanı 
sevdanın tüttüğü odalarda 
demlenip dolarım meydanlara 
Kıyasıya savaşırım kendimle 
Çıkamam içimden 
Çıkamam gözlerinden 
Kangren olmasıdır umutların 
Aşkın kördüğüm özlemiyle 
Kaybolmasıdır kendisinde 
Bir kızıl akşam süzerek pencereden 
Ayıklamak közlerini 
Bastırmak yüreğine 
Gençliğimin tam ortasında 
Kaybetmek bedeliyle 
Dudağından bir katreye 
Susamaktır 
Kaldırım taşlarının ısısını 
Hissetmeye başladığımdan beri 
İçimde ve dışımda 
Cadde cadde 
Sokak sokak 
Aramaktır 
Canan.