İşte bundan eminim bileklerin vardır senin
Güvercin taşırınca tabanlarını yalayan nehir
Kıskanç bir el gibi dokununca göğsüne
Saf değiştiren köprü gibi boynun vardır
Gece çırpınınca, sırları ifşa olan çeşmen
Dilimin en derin kuyusuna salınca tüylerini
Dişlerim dilime en sıkı sarılır çünkü
Konuşunca emin olmalıyım bileklerinden
Ve emin olunacak başka yerlerinden

Emin olmalıyım kendimi kurtarmalıyım
Çünkü eski bir kışın doğrandığı sularda
Gizimi gözüme yamadığım yamaçta
Yamaların senin açıldı görüverdim
Eteğin ve çorabın elinden kurtulup
Yaramaz çocuk gibi kaçamak yapan tenini
Çünkü görmeliydim gerekliydi böylesi
Çünkü hiç çıkmıyor aklımdan bir parmak dokunası ten
Çünkü bir sırdı bedenin çözmeliydim
Seni kadın ve karpuza benzeten bu zaten

Allah bilir ya saçların da vardır senin
Kimbilir neremdedir muhakkak vardır
Tüylerini ağdalayarak geçen yıllar gibi
Eski bir yaşanmışlık hissiyle uçtu kuşlar
İşte buna şahidim kanın da vardır senin
Aşk ve ‘yarım çocuklar’ gizleyen allığında

Emin olmalıyım çünkü çok kıskanç hayalin
Ne vakit yüzümü bir güzele çevirsem
Hemen uğrayıp öpüyorsun beni göğsümden

Ey yalnızlık!
Yalnız ben biliyorum senin adın yanlızlık.
Yan-sızlık. Yanı azlık. Y-ânı ıssızlık.
Nazlı kızsın! Yalın izlerinden bulmalıyım seni
Yavaşça tanımalıyım savaşçı yerlerini
Bileklerin ve saçların dolanmış belime
Emin olmalıyım ki kaçabileyim.