adım adım
kalır kokusu burnumda

tamamlamaya erindim harflerini

lodosun sivri esintileri
ters döndürünce giden yolları
yağmur damlaları
kalırsa tek ışık kaynağım

perdenin ardından sıyrıl da çık
kimse görmez bana ait olanları
bir gök bir de yer şahit

şakırtısıyla kırılan kiremitlerin
yağmur ardındaki sessizliğe sığın
dökül kelimeler ile kalemime doğru
mürekkebim yerini bulsun

mavim, göğe
kırmızım, yere
arada kalanlar, uçurumuna aksın.
kağıtlar boş kalsın

sandığına ben dolunca
yeter!
boş ver gök kuşağını
çil çil altınları başka aşıklar çalsın