Aşk yaratmak mıdır?

“Fırçayı her vuruşumda Danyar’ın türküsü çınlasın!

Fırçayı her vuruşumda Cemile’nin yüreği çarpsın!”

Mutluluğunu sarp yollarda arayanlar, aşkın acı veren oluşumlarını bir bıçak yarası gibi yüreklerinde taşırlar.

“Aşk da bir ilham mıdır?”

Danyar...

Savaştan yeni dönmüş, bir ayağı aksak, genç ve yorgun bir delikanlıdır. Yetim büyümüş...Yüreğinin gizlerini kimseye açmamıştır. Sessizdir hem de çok sessiz. Gözleriyle konuşur, cümleler ışık hüzmeleri gibi süzülüp uçar...yüreğinden... gözlerinden...

“Ona duygu ve düşüncelerini gizlemesini öğreten pek zahmetli geçmiş öksüzlük yılları mıydı?”

Cemile...

Tabiatı Danyar’dan farklı da olsa, düşüncelerini konuşarak gizler Cemile. Belki de susmanın en usta yolu konuşmaktır. Sert mizaçlı, lafını esirgemeden dobra dobra konuşur. Kimilerini bu tavrı rahatsız etse de, Baybiçe onun en çok bu yönünü sever. Hal ve tavırlarında serbest, büyüklerine saygılıdır. Oldukça da güzeldir Cemile. Kocası evliliklerinin dördüncü ayının ertesinde savaş dolayısıyla askere gitmiştir. Kocasının ara sıra gönderdiği mektupların son satırlarında geçen “Karım Cemile’ye selamlar” cümlesi, tatmin etmez cemilenin deli dalgalar gibi coşan yüreğini.

Nedir aşk?

Danyar ve Cemile’nin gönlü bir tesadüftür birleşir, bilinmezlik ikliminde. Gizliden gizliye severler birbirlerini. Önceleri kendilerine dahi itiraftan korkarlar. Lakin aşkın sis perdesi her ikisini de sarmıştır bir kere.

Aşkı ‘zamanla’ sınamak ...

Aşkın özü ‘an’ da gizlidir.

Aşk bir anda yakalamıştır Cemile ve Danyar’ı. Birbirine yabancı bu iki insanın, yolları aşk da birleşmişti. Onlar birlikte sınayacaklardır, aşkın zamanla kaybolan büyüsünü.

Ayrılık aşkı pekiştirir.

Aslolan, onunlayken aşkı sürdürmektir.

...

Kırgız yazar Cengiz Aytmatov’un yazmış olduğu bu hikaye, belki kendi hikayesi, belki de bir yakınınki. Fakat şurası kesin ki, aşk tarifi zor bir kelime.